نوفل‌لوشاتو، سال ۱۳۸۰

۱۲ بهمن، روز تاریخی ورود امام خمینی (ره) به ایران بر همگان مبارک باد. بارزترین مصداق تعبیر زیبای «دیو چو بیرون رود فرشته درآید» که بر زبان مردم جاری می‌شد، در این روز تجلی یافت.

هرساله به مناسبت دهه فجر، در نوفل‌لوشاتو مراسمی برگزار شده و یاد و خاطره امام گرامی داشته می‌شود. سال ۱۳۸۰ که از طرف صداوسیما برای شرکت در اجلاس یونسکو به پاریس سفر کرده بودم، با اشتیاق فراوان به دهکده نوفل‌لوشاتو در حومه پاریس رفته تا از نزدیک در فضایی که حضرت روح‌الله با دم مسیحایی خود جهان را متوجه انقلاب اسلامی ساخت تنفس نمایم.

گرچه از شور و هیجان زمان حضور امام خبری نبود و دهکده در سکوت به‌سر می‌برد، اما آن باغ و مکان نشست و برخاست و مصاحبه‌ها و نمازهای امام، معنویت و حس و حال خاصی داشت، درست مثل خانه امام در خمین و نجف و جماران، که لحظاتی چند انسان را از تعلقات دنیایی جدا و روح آدمی را به پرواز در می‌آورد و وجد و نشاطی ایجاد می‌شود که «یدرک ولا یوصف» است.

به‌خاطر بغض و عداوتی که معاندان و منافقان پاریس‌نشین نسبت به امام داشته و دارند، یک‌بار ساختمانی را که در محل استقرار امام در نوفل‌لوشاتو بوده منجر کرده‌اند. همچنین هنوز در آن مکان یادمان مناسبی ساخته نشده است. ای کاش همان‌طور که منزل امام در نجف بازسازی شده و به یکی از اماکن مورد بازدید زائران عتبات تبدیل گردیده، در شهر بورسای ترکیه که مدتی امام تبعید بودند و در نوفل‌لوشاتو هم چنین اقداماتی صورت می‌گرفت و فرصتی می‌شد تا مردم دنیا بیش‌تر با اندیشه، افکار و انقلاب امام آشنا شوند.